KONCENTRACJA CAŁEJ UWAGI

W końcu mianem dziejów najnowszych polskiej myśli politycznej obejmujemy okres de facto nawet nie całych stu lat. Pierwsze jej zwiastuny pojawiają się wprawdzie już w latach osiemdziesiątych XIX w., by wspo­mnieć tylko o Partii Socjalno-Rewolucyjnej „Proletariat” czy publicystyce „Głosu”, ale do pełniejszej krystalizacji myśli poli­tycznej czasów najnowszych dochodzi dopiero w latach dziewięć­dziesiątych XIX w. i w pierwszych latach wieku XX. A to prze­cież było tak niedawno, niemal wczoraj. Jeżeli przy tym całą uwagę skoncentrujemy tylko na wybranym okresie, np. na dwu­dziestoleciu międzywojennym, czy II wojnie światowej, a jest to niemal nagminne, to wówczas presja mimowolnego prezentyz- mu ulega zwielokrotnieniu. Szerzej nieco o wywoływanych przez nią zakłóceniach w odbiorze przeszłości będzie mowa później, tu tylko wspomnę o nieporozumieniach, jakie wywołuje abstraho­wanie od zmienności wówczas, gdy ocenia się relacje polsko-ro­syjskie czy charakter katolicyzmu.Sygnalizując koncentrację całej uwagi na badaniu wybranego okresu chronologicznego, nawet takiego, który jest możliwy do wyodrębnienia, dotknąłem drugiej — moim zdaniem — podsta­wowej trudności, na jaką napotyka badacz dziejów polskiej myśli politycznej czasów najnowszych. Upatruję ją nie tylko w zbyt dużym zawężeniu chronologicznym obszaru badawczego, sprzy­jającym kształtowaniu się zbyt wąskich specjalizacji, np. histo­ryków „od II wojny światowej” czy „Polski Ludowej”.

Witam! Mam na imię Marlena i jestem profesorem na wydziale filologii na jednym z najlepszych uniwersytetów w Polsce! Posiadam bardzo duże doświadczenie, dlatego chciałabym dzielić się z wami swoja wiedza! Serdecznie zapraszam do lektury wpisów!!!