KULTURA INTELIGENCJI

W jakim zresztą stop­niu kultura inteligencji była w ogóle odrębna od „kultury naro­dowej”, skoro znaczna część tej kultury, zwłaszcza kultura inte­lektualna i w znacznym stopniu artystyczna, stanowiła i produkt i właściwie własność inteligencji? W związku z tymi pytaniami pozostaje rozpoznanie „pilotażowej” niejako roli kulturowej inte­ligencji w stosunku do pozostałych warstw społecznych, a zwłasz­cza warstw ludowych. Mamy tu na myśli pośrednictwo inteligen­cji, a przynajmniej jej przodujących kulturalnie, umysłowo, cywi­lizacyjnie środowisk, w przyswojeniu polskiej kulturze i społe­czeństwu polskiemu elementów kultury duchowej i materialnej oraz treści cywilizacyjnych wytworzonych w krajach posunię­tych znacznie bardziej w rozwoju gospodarczym i społecznym. Chodzi tu np. o te czy inne prądy i mody intelektualne, których przyswojenie polskiej kulturze było niezbędne z punktu widze­nia jej uczestnictwa w kulturze światowej, ale które interesować mogły tylko bardzo wąskie środowiska. Ale chodzi także, a może nawet w większym stopniu, o pewne wzory cywilizacyjne, które dziś są powszechną normą, lecz w okresie międzywojennym sta­nowiły rzecz zupełnie nową. To właśnie przodujące środowiska inteligencji pierwsze przyswajały sobie nowe wzory mieszkania i wyposażenia, wychowania dzieci, mody — tak bardzo znacząco w okresie międzywojennym ewoluującej w ślad za zmianami nastrojów kulturalno-społecznych — rozrywki (np. dancing, jazz — nowe wówczas słowa tak pełne treści), częściowo sportu, korzystania ze środków masowego przekazu, zwłaszcza radia itd., itd.

Witam! Mam na imię Marlena i jestem profesorem na wydziale filologii na jednym z najlepszych uniwersytetów w Polsce! Posiadam bardzo duże doświadczenie, dlatego chciałabym dzielić się z wami swoja wiedza! Serdecznie zapraszam do lektury wpisów!!!