ODRĘBNE ROZPOZNANIE

Odrębnego rozpoznania wymaga, w aspekcie właśnie kulturo­wym, poziom cywilizacyjny poszczególnych środowisk i regionów w Polsce międzywojennej. Poziom ten z kolei, uwarunkowany z reguły poziomem rozwoju gospodarczego kraju i jego zróżnico­wanych pod tym względem regionów, ograniczał rozwój wszelkich form kultury, zwłaszcza zaś upowszechnienie dóbr kultury. Oto garść problemów, które zdaniem moim powinny znaleźć się w centrum zainteresowań badaczy najnowszych dziejów kul­tury polskiej w odniesieniu do okresu międzywojennego. Nie jest to lista pełna ani wyczerpująca, wymienione problemy nie są też uszeregowane w sposób logicznie uzasadniony. W skąpych ramach referatu skazani jesteśmy na egzemplifikację zamiast sy­stematycznego wykładu. Lata II wojny światowej nie stanowiły przerwy w rozwoju kultury polskiej, która, co prawda, poniosła wówczas niewysło- wione straty. Jednakże przyrost dóbr kultury był wówczas zdo­minowany raczej przez działania mające na celu zachowanie i obronę jej substancji. Zarazem II wojna światowa stanowiła źródło i okres dokonywania się tak zasadniczych zmian politycz­nych, ustrojowych, konfiguracji narodowościowych, że trudno było o jakąkolwiek stabilność sprzyjającą wytwarzaniu się wzo­rów, które stanowią centralny punkt każdego zespołu zjawisk kultury. Walka i działalność obronna zdominowały cały ten okres; rozpatrywanie kultury polskiej lat 1939 – 1944 ma sens tylko w łączności z dziejami wojny i samoobrony narodu. To jednak przekracza nasze możliwości i kompetencje.

Witam! Mam na imię Marlena i jestem profesorem na wydziale filologii na jednym z najlepszych uniwersytetów w Polsce! Posiadam bardzo duże doświadczenie, dlatego chciałabym dzielić się z wami swoja wiedza! Serdecznie zapraszam do lektury wpisów!!!