OKRES POLSKI LUDOWEJ

Jak już podkreślono, lata 1945 – 1986 to już nie jedna, lecz kilka epok. Skomplikowanej problematyki kultury, łączącej się z powszechnymi problemami politycznymi a nawet gospodarczymi tego okresu, nie mamy oczywiście zamiaru przedstawiać tu syste­matycznie i w sposób spójny. Byłoby to niemożliwe. Wymienimy tylko parę ważnych zagadnień, lecz ocena ich wagi jest też su­biektywna.Do ważnych zagadnień zaliczamy rozpoznane tylko połowicz­nie i w sposób bardziej pamfletowy (Chałasiński) niż systema­tyczny zjawisko przemian inteligencji polskiej, w szczególności w pierwszym dziesięcioleciu nowego ustroju oraz zmian jej roli kulturowej. Należałoby dokładniej zbadać zjawisko tzw. awansu społecznego oraz instytucje służące przyspieszonemu zapełnianiu szeregów nowej, tzw. ludowej inteligencji. Problem ten dojrzał do naukowego ujęcia. W ogóle dzieje inteligencji w Polsce Ludo­wej, jej rozwoju, czy może raczej dezintegracji wciąż zasługują na naukową dyskusję i ocenę z perspektywy przeszło czterech dziesięcioleci w ramach jakiejś nowej syntezy. Odrębnego zbadania wymaga struktura i zmiany funkcji środowisk intelektualnych i twórczych.Inny, niezmiernie ważny i kluczowy problem, to kształtowanie się względnie jednolitej kultury społecznej wokół ogólnospołecz­nych instytucji kultury masowej. Można by bowiem sądzić, że w nowych warunkach polityczno-społecznych, kiedy to na czoło sił klasowo-politycznych miała wysunąć się klasa robotnicza i chłopstwo pracujące, ich kultury klasowe (warstwowe) powinny także wysunąć się na czoło. Ale tak się wcale nie stało. Działały tu dwa czynniki.

Witam! Mam na imię Marlena i jestem profesorem na wydziale filologii na jednym z najlepszych uniwersytetów w Polsce! Posiadam bardzo duże doświadczenie, dlatego chciałabym dzielić się z wami swoja wiedza! Serdecznie zapraszam do lektury wpisów!!!