POCZĄTKOWE PRACE

Te prace z początkowego okresu wypełniały sugerowane przez politykę potrzeby, dowodzi­ły, że źródła polsko-radzieckich powiązań mają głębokie korzenie, że sięgają do polsko-rosyjskiego współdziałania rewolucyjnego XIX i początków XX w..Reorientacja polityczna Polski, jaka nastąpiła z chwilą naro­dzin Polski Ludowej, sprzyjała powyższym tendencjom badaw­czym. Powstały dzięki temu możliwości badania dawnych i naj­nowszych stosunków wzajemnych na taką skalę, jakiej nasza his­toriografia przedtem nie wykazywała. Badaniom tym bowiem oka­zały poparcie nie tylko czynniki polityczne, lecz również władze państwowe, które były zainteresowane umocnieniem w społeczeń­stwie orientacji na przyjaźń i zbliżenie polsko-radzieckie. Efek­tem tego stało się powstanie ośrodków naukowych, które zajęły się badaniami wzajemnych powiązań polsko-rosyjskich i polsko- -radzieckich. Pionierską rolę odegrały w tym najpierw powołane w 1952 r. uniwersyteckie katedry historii narodów ZSRR i Insty­tut Polsko-Radziecki w Warszawie. Po rozwiązaniu tego ostatnie­go w 1957 r. wyłoniła się z niego w 1960 r. Pracownia, a w 1965 r. Zakład Historii Stosunków Polsko-Radzieckich, który stał się pod­stawą powołania w 1968 r. Instytutu Krajów Socjalistycznych, PAN. Wszystkie wymienione placówki przygotowały niezbędną kadrę do badań i badania te inicjowały i rozwijały.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *