WIĘKSZOŚĆ BADACZY

images (2)

Pisano o nich przeważnie z pozycji antyradzieckich, o tym, co wiązało się z losami Polaków w Związku Radzieckim w latach 1939 – 1941, co dotyczyło związ­ków polskiego rządu emigracyjnego z państwem radzieckim i sfor­muowaną armią polską. Sięgano także do spraw późniejszych, któ­re miały związek ze sprawą katyńską, przerwaniem stosunków dyplomatycznych przez Związek Radziecki z rządem emigracyj­nym i rozmowami jego przedstawicieli w Moskwie w 1944 r. Do problematyki tej sięgali również historycy krajowi, lecz do­piero w latach ostatnich, jeśli nie liczyć prac drobniejszych i tych, które dotyczyły poparcia radzieckiego okazanego nam w stara­niach o uzyskanie granicy zachodniej na Odrze i Nysie Łużyc­kiej. Specjalną pracę poświęcił temu wspomniany już Włodzi­mierz T. Kowalski. Bliżej do stosunków polsko-radzieckich w okresie rządu Władysława Sikorskiego odnosi się treść książki Jacka Ślusarczyka, jedyna, jaka dotąd na ten temat ukazała się w kraju . Jak większość naszych badaczy i on traktuje stosunki polsko-radzieckie głównie w kontekście powiązań dyplomatycz­nych, nie wchodząc bliżej w inne sprawy. Wiele spraw odnoszą­cych się do okresu 1939 – 1941 zostało w tej pracy, w jej wersji drukowanej, pominięte, lecz inne wydobyte z należną pieczoło­witością głównie na podstawie materiałów opublikowanych na Zachodzie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *